ทำสวนบำบัดจิต ทฤษฏีแห่งการฟื้นฟู
present by nawee meebunjong

การทำสวนช่วยลดความเจ็บปวด และความโศกเศร้าภายในส่วนลึก ของจิตใจได้อย่างไร?

ตลอดระยะเวลา 2-3 สัปดาห์ Snider ได้เข้าไปในเรือนกระจก เป็นประจำเพื่อตัดต้นไม้ออกมา เพาะปลูกในภาชนะเล็กๆ ความเย็นของดินที่อยู่ในมือของเธอ กลิ่นหอมของใบไม้ การได้พบปะ
พูดคุยกับคนไข้รายอื่นๆ ทำให้เธอลืมความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นได้ชั่วขณะ

เมื่อเธอได้กลับบ้านเธอได้นำต้นไม้ทั้ง 25 ต้นที่เธอปลูกกลับไปด้วย เธอเล่าว่า “ฉันไม่ต้องการที่จะทิ้งไปแม้สัก 1 ต้น เพราะฉันปลูกเพื่อที่จะรักและนี่ก็เป็น ส่วนหนึ่งของ การฟื้นฟู สภาพจิตใจฉัน”

สำหรับผู้ที่มีสุขภาพดีทั่วไป การทำสวนจะเป็นช่วงเวลา แห่งความสบายใจเท่านั้น แต่สำหรับ ผู้ที่มีความเจ็บปวดเกิด ขึ้นในใจ หรืออาจจะเป็นการเจ็บ ป่วย ทาง ร่างกาย เช่น Snider การปลูก และคอยเฝ้าดูการเติบโต ของต้นไม้เป็น วิธีการรักษาอีกวิธีหนึ่ง นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 ได้มีการร่วมมือจากหลายฝ่ายเพื่อค้นคว้า วิจัยทฤษฎี

ี “การบำบัด ด้วยการทำสวนประดับ”

เพื่อให้ เป็นทฤษฎ ีแห่งการฟื้นฟู

ูเป็นระยะเวลานานมาแล้ว ที้นไม้ถูกใช้ในการทำให้ผู้คนรู้สึกสบายและ รู้สึกดีขึ้นจากการสูญเสีย เช่นการที่เราจะได้เห็นต้นไม้มากมายในงานฉลอง หรือประเพณีการ ส่งดอกไม้ให้แก่เพื่อนที่กำลัง โศกเศร้า แล้วอะไรคือสิ่งใหม่สำหรับทฤษฎีที่ว่านี้ Karin Fleming นักบำบัดด้วยการทำ
สวนประดับจาก Bryn Mawr Rehabilitation Hospital in Malvern, Pennsylvania (โรงพยาบาลแห่งการฟื้นฟู) กล่าวว่า “ผู้ป่วยสามารถใช้เวลาในการปลูกต้นไม้อยู่ที่เรือนกระจก ซึ่งกระบวนแห่งการสร้างและติดต่อกับสิ่งมีชีวิต ซึ่งจัดเป็นการบำบัด ที่จะได้รับประโยชน์จาก ธรรมชาติด้วยการสื่อสารกับธรรมชาติ”

จากงานวิจัยมากมายที่เกี่ยวข้องมีรากฐานมาจากการศึกษาของ Roger Ulrich, an environmental psychologist ที่ Texas A &amp M University ซึ่งได้ทำการเก็บข้อมูลเป็นเวลากว่า 10 ปี จาก ผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดถุงน้ำดี และเข้ารับการพักฟื้นในห้องที่มีลักษณะแตกต่างกัน บางห้องจะมองเห็น ต้นไม้ที่อยู่ด้านนอกได้ แต่บางห้องก็จะเป็นเพียงห้องทึบ เขาพบว่าผู้ป่วยที่พักฟื้นในห้อง ที่สามารถ มองเห็น ต้นไม้ที่อยู่ด้านนอกได้จะฟื้นตัวได้เร็วกว่า ผู้ป่วยที่พักฟื้นในห้องที่ปิดทึบ

ในกรณีเดียวกัน Rachel และ Stephen Kaplan, an environmental psychologist at the University of Michigan พบว่าผู้ที่ทำงานในห้องทำงานที่มีหน้าต่างและสามารถ มอง เห็นธรรมชาติ ที่อยู่ด้านนอกได้จะมีความกระตือรือร้นในการทำงานมากขึ้น มีสุขภาพ ที่ดีและ มี ความเครียดน้อย กว่าผู้ที่ ทำงานในสิ่งแวดล้อมที่มีแต่ตึกล้อมรอบ

ในปี ค.ศ. 2000 นักวิจัยจาก Washington State University ได้ทำการศึกษาถึงอิทธิพลของ ต้นไม้ที่มีต่อ ผู้ป่วยที่มีอาการเจ็บปวด ทางร่างกายด้วยการเลือกผู้ป่วยจำนวน 198 คน จากสุ่มกลุ่มผู้ป่วยและ ทำการแบ่งผู้ป่วย
ออกเป็น 3 กลุ่มในห้องที่แตกต่างกัน

กลุ่มที่ 1 จัดให้อยู่ในห้องที่มีต้นไม้

กลุ่มที่ 2 จัดให้อยู่ในห้องที่ตกแต่งด้วยภาพวาด

กลุ่มที่ 3 จัดให้อยู่ในห้องที่ปราศจากของประดับตกแต่ง

หลังจากนั้นผู้ป่วยจะต้องจุ่มมือลงในน้ำเย็นที่มีน้ำแข็งปรากฏว่าผู้ป่วยที่พักฟื้นในห้อง ที่มีต้นไม้จะ สามารถทน ความเย็นของน้ำได้ถึง 5 นาที ซึ่งเป็นเวลาที่น้อยกว่า 1 ใน 3 เมื่อเทียบกับผู้ป่วยอีก 2 กลุ่ม ทำไมต้นไม้ถึง มีอิทธิพลต่อสภาพจิตใจในส่วนลึก และร่างกายของคนเราได้ นักวิจัยทั้งหลายเองก็ยังไม่มั่นใจในข้อเท็จจริง แต่ผลการทดลองก็มักจะแสดงให้เห็นถึงอิทธิของการที่ได้สัมผัสธรรมชาติ

Rechel Kaplan พบว่า สิ่งที่ตอบสนองจากการทำสวนได้แก่ความสงบ Urich พบว่า การที่ผู้คนได้มอง ธรรมชาติจะทำให้เกิดการทำงานของคลื่นอัลฟา ในสมองซึ่งเป็นสัญญาณของการพักผ่อน

นอกจากนี้ ยังมีงานค้นคว้าอื่น ๆ ที่แสดงว่าการที่อยู่โดยมีต้นไม้ล้อมรอบนั้นจะช่วย ลดความ ดันเลือดและ อัตราการเต้นของหัวใจได้

Stephen Kaplan กล่าวว่าการได้สัมผัสกับธรรมชาติ จะมีประสิทธิภาพ ในการบรรเทา ความเครียด และเป็นการฟื้นฟู สภาพจิตใจ ของคุณได้โดยตรง

โดยมีหลายความคิดเห็นที่เชื่อว่าการรักษาที่เกิดขึ้นเป็นเพราะการได้เคลื่อนไหวร่างกาย Marsha Olson นักจิตวิทยาบำบัดจากรัฐ Colorado ผู้เขียนหนังสือเรื่อง A Garden of Love and Healing : Living Tributes to Those We Have Loved and Lost กล่าวว่า พลังงานเหล่านี้เป็นความเจ็บป่วย และจะควบคุมการพัก ของร่างกาย ไม่ว่าจะเป็นการพรวนดิน ถอนวัชพืช ล้วนทำให้เกิดการ เคลื่อนไหว ร่างกายด้วย วัตถุประสงค์ที่ต่าง ๆ กันไปทั้งสิ้น

ดังนั้น การปลูกต้นไม้จึงเป็นอีกหนึ่ง กระบวน การ รักษา ที่ดึงเอาสติที่สูญเสีย ไปกลับ มา รักษา อาการ เจ็บป่วย และผู้พิการ ในการ ต่อสู้กับสิ่งต่าง ๆ เพื่อ การมีชีวิตอยู่
“มือที่อยู่ในดิน หรือ การพรวนดิน ทำให้ไม่รู้สึกว่า เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ” Nancy Gerlach Spriggs นางพยาบาลผู้หัน มาทำการ ตกแต่งสวน และเขียนหนังสือเรื่อง Restorative Gardens : The Healing Lanscape กล่าวว่า “มันอาจจะช่วยไม่ได้ทั้งหมด เพราะเราเป็น เหมือนปัญหาเล็ก ๆ เมื่อเทียบกับภาพรวมของจักรวาล”

The Holden Arboretum ใน Kirtland, Ohio Karen Kennedy นักบำบัดด้วยทฤษฏีการทำสวนใช้เวลา 6 สัปดาห์ในการศึกษาผู้ป่วยที่มีอาการ ของโรคที่เป็นแบบเรื้อรัง ในแต่ละอาทิตย์ด้วยการรักษาที่แตกต่างกันออกไป

จากตัวอย่างการกระทำเหล่านี้จะทำให้เกิดการใช้ความคิด ความสำคัญคือการสร้างกำลังใจ และเป็นวิธีการที่ทำให้รู้สึกสบาย “กิจกรรมทั้งหลายเหล่านี้เป็นการสร้างความควบคุมกลับคืนมาให้กับ
มือเมื่อคุณรู้สึกว่าไม่มีแรง”

Olson กล่าวว่า“การเก็บเอาพื้นดินนั้นให้ความว่างเปล่าและสร้างบางสิ่ง ที่สวยงามเปรียบเสมือนการเปลี่ยนแปลงความโศกเศร้า โดยใช้สิ่งมีชีวิต เช่น ต้นไม้จะกระตุ้นความทรงจำ”

กว่า 3 ปี แล้วที่ June Lynn Mucci จาก Kannapoli รัฐ North Carolina ระลึกถึงน้องสาวของเขาที่เสียชีวิตด้วยโรคเบาหวานกับคำพูดที่ว่า “เธอมักจะพูดเสมอว่า เมื่อเธอแก่ตัวลงเธอจะนั่งที่เก้าอี้หินริมระเบียงและวาดภาพ แต่เธอจะไม่มีวันได้ทำเช่นนั้น เพราะเธอเสียชีวิตตั้งแต่อายุ 43 ปี”

Mucci วางเก้าอี้หินตัวนั้นไว้ที่สวนเธอปลูกต้นไม้ล้อมรอบบริเวณนั้น เพื่อเตือนความทรงจำ ที่มีระหว่าง เธอและน้องสาว เธอกล่าวว่า “มันมีทั้งความสุขและความทุกข์ ฉันรู้สึกว่า เหมือนมีบางส่วนของเธออยู่ที่นี่” ทั้งนี้เป็นเพราะความจำในสวนช่วยฟื้นฟูการตอบสนอง “เราไม่จำเป็นต้องไปสุสาน เพื่อที่จะติดต่อ กับผู้ที่ ล่วงลับไปแล้ว แต่เราจะติดต่อกับคนเหล่านั้นที่สวนที่สวยงาม”

ไม่เฉพาะผู้คนที่มีบ้านเท่านั้นที่สามารถทำสวนได้ แต่ผู้ที่อยู่อพาร์ทเมนท์ ก็สามารถสร้างสวนในกล่อง่หรือ พื้นที่ว่าง เล็ก ๆ ในสถานที่ต่างๆ ที่มีความทรงจำที่ดีก็ได้ เช่น โบสถ์ สวนสาธารณะ Olson กล่าวว่า “ฉันเคยได้ยินบางคนสร้างสวนแห่งความทรงจำที่สนามกอล์ฟ เพื่อระลึก ถึงคนที่รักกอล์ฟ”

Amy Brook Snider ปลูก weeping willow ถัดจาก บ้านนกของ Phil Krug คนรักของเธอที่เสียชีวิตลง แม้ในฤดูร้อนที่อากาศแห้ง และร้อน จำทำให้ดูเหมือนว่าต้นไม้จะตาย แต่ต้นไม้กลับแตกกิ่งก้านได้ในเวลา 2 – 3 สัปดาห์ต่อมา

วันหนึ่งตรงุดที่นกคู่นั้นเกาะอยู่ที่กิ่งไม้ “ฉันรู้สึกเพลิดเพลิน มันไม่สามารถอธิบายได้ แต่ฉันรู้สึกว่า วิญญาณของเขาไม่ได้อยู่ที่สุสาน แต่อยู่ที่ต้นไม้ นก 2 ตัวนั้นบอกฉันว่า ชีวิตต้องดำเนินต่อไป”

ขอขอบคุณ นิตยสาร แพทย์ทางเลือกที่เอื้อเฟื้อข้อมูล