หน้าแรก > บทความ > เล่าสู่กันฟัง กับดร.รสสุคนธ์ หน้า 2 > เรื่องเล่า "วารีบำบัด"

น้ำท่วมกับภัยพิบัติอันใกล้ที่จะเกิดขึ้น โดย ดร.รสสุคนธ์ พุ่มพันธุ์วงศ์ ปรากฏการณ์น้ำท่วมที่เกิดขึ้นในปัจจุบันก่อให้เกิดผลกระทบต่อประเทศต่างๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างมหาศาล ประเด็นสำคัญที่เห็นได้ชัดคือ “หนึ่ง น้ำขังนาน  สอง  น้ำมาแรงอย่างต่อเนื่อง”  สิ่งสำคัญที่ควรจะนำมาพิจารณา คือ             แรงโมเมนตั่ม (Momentum) แรงกระแทก             โพรเจคไท ของน้ำ (Projectile) รูปแบบแรงส่งแรงกระแทก             ที่ผ่านมาการแก้ไขปัญหา เราใช้วิธีบังคับให้มวลน้ำปริมาณมากลงมาช้า ๆ แต่พลังของมวลน้ำถูกบังคับให้เกิดแรงส่งอย่างต่อเนื่อง แบบคำนวณไม่ได้ พร้อมกับความเร็วน้ำถูกชะลอและสะสมอย่างต่อเนื่อง             คำถาม ? ท่านผู้เป็นเจ้าของบ้านหลังใหญ่ โรงแรมหรูสูง จะเกิดอาการถูกแรงกระแทกใต้ดินอย่างต่อเนื่อง สามารถทนทานต่อแรงกระแทกสะสมต่อเนื่องได้มากน้อยแค่ไหน ?            โรงแรมริมแม่น้ำเจ้าพระยาทั้งหมด ต้องเตรียมคิดวางแผนการเกิดภัยพิบัติที่ตามมาอันเนื่องจากการเกิดสภาวะกระแทก (Momentum) ของมวลน้ำใต้ดิน (สังเกตุได้จากการผุดขึ้นมาของน้ำบริเวณท่อน้ำทิ้ง)ที่คำนวณได้ยาก และแรงดันของสองข้างฝั่งแม่น้ำอีก            แน่นอนเสาเข็มของท่านไม่ได้ยึดติดกับชั้นหินของแกนโลก อย่างมากก็ลึกเพียง 10-30 เมตร หรือไม่ก็ไม่รู้ ดังนั้นจึงควรดูแบบก่อสร้างของท่านด่วน อะไรก็เกิดขึ้นได้            สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ มีแต่การคิดแบบแยกส่วน โดยไม่มองภาพแบบองค์รวม เอาความหลอกลวงตนเองว่าดีอยู่ได้มาใช้ในการบริหารชีวิตและทรัพย์สิน                                                                     เราต้องมาร่วมกันรับผิดชอบ และยอมรับความผิดกันทุกคน ขออโหสิกรรมกับพระแม่ธรณี ท่านประทาน “อากาศสะอาด พืชพรรณธัญญาหาร ป่าไม้ใหญ่ แม่น้ำสะอาด และ ลำคลองที่คดเคี้ยว ซึ่งสามารถลดแรงปะทะของมวลน้ำได้ทุกหย่อมหญ้า” แต่ทั้งหมดนี้พวกเราทุกคนก็ทำลายทุกสิ่งที่ท่านมอบให้            “แผ่นดินสกปรก น้ำที่ไหลผ่านเต็มไปด้วยสิ่งปฏิกูล ทุ่งนาถูกกดทับด้วยสิ่งโสโครก ! “            นี่หรือ ความกตัญญูของพวกเราที่เรียกว่า “ชาวศิวิไลซ์” ยิ่งเรียนมากยิ่งเลวมาก ถากถางป่ามาทำอุตสาหกรรมส่งเสริมให้คนเกิดการแก่งแย่งในระบบอย่างไร้ระเบียบ แรงงานที่เคยมีภูมิปัญญาธรรมชาติจากการทำนา อยู่ป่าแบบสมดุล จุนเจือสัตว์เลี้ยงแบบญาติมิตร วิธีคิดแบบพึ่งพาเริ่มหมดไปจากจิตใจของมนุษย์ มนุษย์เริ่มจะเป็นหุ่นยนต์  สะสมกิเลสและตัณหา ไล่ล่าความพอใจของตนเอง และโหดร้ายกับธรรมชาติ        วิธีคิดแบบงมงายได้เงินมาก มีทรัพย์สินได้มาแบบผิด ๆ  ตามแบบการคิดกำไรขาดทุน ลืมต้นทุนที่ล้ำค่า ในการดูแลทุกคน แผ่นดินสาธารณะที่ควรรองรับน้ำถูกใช้เป็นทุนของการสร้างกำไรให้ดูมีความร่ำรวย และดูเท่ห์ แต่เกิดอาการหวั่นไหวอยู่ในจิตใต้สำนึกว่า       “กูทำอะไรผิดไว้นะในชีวิต”        และแล้วจิตดวงดี รู้ดี ก็ปรากฏเวลาอายุมาก ก็กลับมาคิด “สายไปหรือเปล่า”        ตึกตระหง่านกลายเป็นสักขีพยานของความชั่วร้ายในสมัยหนุ่มสาว ครั้นจะบอกเล่าลูกหลานก็ไม่มีใครยอมรับฟัง มรดกที่ท่านทำไว้ต่างๆ  กำลังส่งผลถึงตัวเองอย่างเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ทั้งตนเอง และครอบครัว เมื่อผลกรรมในอดีตเริ่มมาเยือน         “เปลี่ยนนาเป็นโรงงาน”         “ผู้ชายทิ้งนา ผู้หญิงทิ้งครัว”        ส่งเสริมให้เกิดภัยพิบัติด้านอาหาร เกิดการแก่งแย่งกันเก็บสมบัติออกจากภัยพิบัติ ทุกคนรู้สึกถึงความสิ้นหวังได้ชัดเจน นี่คือผลของภัยพิบัติ  เกิดการตรอมใจ ทะเลาะกัน ขาดสติไร้ปัญญา ดังนั้นสิ่งที่พวกเราทำได้และต้องเตรียมตัวในตอนนี้คือ        1) ทุกคนต้องช่วยกันคิดใหม่ว่า เพราะภัยพิบัติระลอกสองอาจจะรุนแรงแบบไม่มีเวลาตั้งตัว        2) เหตุใด รัฐบาลพม่า ย้ายเมืองก่อนเกิดพายุใหญ่ทัน ?        3) ประเทศไทยมีองค์ราชันช่วยประคองชี้ทางออกให้แบบยั่งยืน (ปี 2528, 2538) มา นานกว่า 26 ปี แต่พวกเราไมได้ทำและวันนี้มาบอกว่า วิธีการดังกล่าวทำไมได้ ซึ่งทำไม่ได้กับยังไม่ได้ทำคุณค่ามันแตกต่างกัน ดังนั้นทุกคนต้องช่วยกันคิดและลงมือทำเป็นการด่วน        4) ท่านใดเหลือเงินพอไปหาที่ต่างจังหวัด ทำสวนและไร่นา ซึ่งสามารถเลี้ยงตัวเองและครอบครัวและเพื่อนฝูงได้อย่างพอเพียงและสะดวกสบาย        5) ทางออกของทั้งประเทศ กลับไปทำนา ทำสวน ทำอุตสาหกรรมครัวเรือนเพื่อเตรียมรับมือ ผู้หิวโหยที่จะมีจำนวนมากกว่า 900 ล้านคน สร้างเครือข่ายการสื่อสารที่ให้ผู้ประกอบการทุกคนเข้าถึงข้อมูลการตลาดได้อย่างเสรี

หน้าแรก > บทความ > เล่าสู่กันฟัง กับดร.รสสุคนธ์ หน้า 2 > เรื่องเล่า "น้ำท่วมกับภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้น"